رمضان يعني چه؟ و آيا ماه رمضان و روزه گرفتن در اديان گذشته بوده است ؟فرق روزه مسيحيان و يهوديان با مسلمانان چگونه است؟
رمضان نام يكي از ماه هاي قمري است و معناي لغوي آن سوزانيدن است پيامبر فرمودند نام اين ماه رمضان گذاشته شده زيرا گناهان را مي سوزاند يكي از نام هاي خداوند نيز رمضان است . در اين ماه قرآن وانجيل و تورات و زبور نازل شده اند و يكي از چهار ماهي است كه خداوند جنگ را در آن حرام فرموده (مگر جنبه دفاع داشته باشد).
============
J}در تمام اديان، عبادت و پرستش جوهرء اصلى دين به شمار مىرود و در اديان الهى اين مسأله به وضوح ديده مىشود. منتهى با تفاوت شريعتها، عبادتها نيز شكل خاص به خود مىگيرد؛ يعنى، در هر دينى مراسم مذاهبى طبق شريعت خود آن دين به جا آورده مىشود. دراسلام نماز به عربى و با آداب خاص خود خوانده مىشود. در مسيحيت به زبان و شكل ديگرى عبادت مىشود؛ مثلاً در مسيحيت كاتوليك، ادعيه و نماز به زبان لاتين و گاه بزبان بومى خوانده مىشود. روزه گرفتن نيز در ميان اديان معمول بوده است. از تورات و انجيل فعلى بر مىآيدكه روزه، در ميان يهود و نصارا وجود داشته و اقوام و ملل ديگر هنگام مواجه شدن با غم و اندوه، روزه مىگرفتهاند. در قاموس «كتاب مقدس» آمده است:
«روزه در تمام اوقات در ميان هر طايفه و هر ملت و مذهب در موقع اندوه و زحمت غير مترقبه، معمول بوده است»، (قاموس كتاب مقدس، ص 427، به نقل از تفسير نمونه، ج 1، ص 633).
از تورات نيز برمىآيد كه موسى(ع) چهل روز روزه داشته است: «هنگام بر آمدنم به كوه لوحهاى سنگى، يعنى، لوحهاى عهدى كه خداوند با شما بست؛ بگيرم. آن گاه در كوه چهل روز و چهل شب ماندم؛ نه نان خوردم و نه آب نوشيدم»، (تورات، سفرتثنيه، ف 9، ش 9، به نقل از تفسير نمونه، ج 1، ص 632).
هم چنين از انجيل لوقا نيز برمىآيد كه حواريون مسيح نيز روزه مىگرفتند، (انجيل لوقا، ب 5، ش 3533).
قرآن كريم نيز در مورد روزه گرفتن امتهاى پيشين به صراحت مىفرمايد: ... كتب عليكم الصيام كما كتب على الذين من قبلكم...، (بقره، آيه 183).
بنابراين در اديان ديگر نيز عبادت خداوند و يك سرى مناسك و آيينها مطرح است و نماز و روزه نيز از جمله اين آيينها مىباشد؛ اما انكار و مناسك آنها فرق مىكند.
براى آگاهى بيشتر در اين زمينه ر.ك:
1. تاريخ و كلام مسيحيت، محمدرضا زيبايى نژاد، ص 122.
2. اسلام و عقائد و آراء بشرى يا جاهليت و اسلام، ص 462.
3. تاريخ اديان و مذاهب جهان، مبلغى آبادانى، ح 2، ص 787.{J
===================
روزه به عنوان يك عمل عبادى در يهوديت رواج دارد؛ ولى تنها در روز «كيپور»؛ يعنى، روزه كفاره، اين عمل صورت مىگيرد. در اين روز يهوديان از غروب روز قبل تا شبانگاه اين روز، به منظور كفاره گناهان روزه مىگيرند و از خوردن و آشاميدن، استحمام و كار پرهيز مىكنند و در كنيسهها به عبادت و استغفار مشغول مىشوند ===(آشنايى با اديان بزرگ، حسين توفيقى، تهران، سمت، طه و مركز جهانى علوم اسلامى، چاپ سوم، زمستان 1379 ش، ص 94.).
نوشته شده به خط بیابانی تشنه باران
|
